Nog een herberg vol

door Rudi Krösschell

Omdat ik na een geslaagde operatie daags voor kerstavond naar huis mag, vraag ik de verpleegster “Het zal wel stil zijn in het ziekenhuis tussen Kerst en Nieuwjaar?” Haar antwoord verrast mij. “Wel nee, we zitten vol”.
“Vol, waarmee dan?” vraag ik haar. “U moet eens weten hoeveel mensen juist in deze periode opgenomen willen worden, omdat ze anders thuis alleen zijn”.

Zelf krijg ik de hele familie – afhankelijk van wie er komt ergens tussen de 25 en 30 man – ieder jaar te eten op eerste kerstdag. Hoewel ik dit jaar niets hoef noch kan doen, kijk ik uit naar een beetje rust op 2e kerstdag. Dat mensen wachten met hun behandeling, hun opname in het ziekenhuis uitstellen tot de kerstdagen om de eenzaamheid te ontlopen, overvalt me volledig.

“In Harderwijk waar ik woon” vertelt de verpleegster, “organiseert onze kerk juist op 2e kerstdag een kerst-samen-zijn met kerstdiner, voor iedereen die zich alleen voelt. Het zit altijd vol”.

Het is natuurlijk bekend dat kerst voor velen een moeilijke tijd is. Maar volle ziekenhuizen, dat is nieuw voor mij. Dan denk ik terug aan de actualiteitenprogramma’s van de afgelopen maanden die onder de aandacht brengen dat in onze individualistische maatschappij de eenzaamheid om zich heen grijpt, ook bij mensen die niet alleen zijn.
Zou het niet mooi zijn als wij, onze geloofsgemeenschap, op 2e kerstdag 2018 dit initiatief van Harderwijk kopiëren, een soort van 7e Hemel organiseren, maar dan anders. Misschien moeten we de Bijzonderbon daar voor inzetten, huren we een restaurant af en geven 100 eenzame mensen een gezellige avond op 2e kerstdag. Mag natuurlijk ook bij ons op het Catharijne Centrum, als er genoeg vrijwilligers zijn..

Geef een reactie