Grenzeloos

Door: Fam Zwanenburg Voorthuizen

Mijn vrouw en ik gaan de meeste jaren op bedevaart in Kevelaar om daar grenzeloos te genieten.        We zijn de gemeente, de provincie en de landgrens gepasseerd en dan nog grenzeloos genieten? Genieten kent geen grenzen, er hoeft eigenlijk geen paal en grens gesteld worden om te kunnen genieten. Grenzen zijn eigenlijk overal, ook al denken we van niet.
Veel ruzies zijn er al gemaakt om de heg en de weg, ieder voor zich dus!

Dat is juist zo anders als je naar Kevelaar gaat, alles samen doen, niemand zijn eigen plek in de bus, in de kerk, of aan tafel tijdens de maaltijden. Deze twee dagen geven ons een week rust en we laten ons materialisme gevoel helemaal in de steek. Kaarsen kopen en aansteken, collectezakken vullen en souvenirs kopen, niets is te dol. Heerlijk twee dagen onbezorgd leven, regelmatig een dienst bijwonen en s’morgens vroeg door het gebonk van de klokken wakker worden.

Eigenlijk zouden we thuis ook grenzeloos moeten genieten, maar waarschijnlijk moet u er niet aan denken om de schutting tussen de buren en u weg te halen, zodat je dan grenzeloos van elkaars tuinen kunt genieten en dat snap ik ook wel, maar het beperkt ons wel, ieder zijn eigen perkje. Maar het delen met elkaar zoals we in Kevelaar doen is juist zo mooi, grenzeloos genieten en niet onze eigen muren opwerpen! Delen is eigenlijk vermenigvuldigen en dat is de grondbasis van de liefde!  Liefde voor je geloof, voor elkaar en het delen met elkaar van gedachte en gevoel. Als ik dit alles zo zit te bedenken waait mijn gedachte terug naar een verhaal wat ik op de radio hoorden, ja, ik luister in de auto vaak naar praatprogramma’s en niet naar die harde knetterende muziek!

Er werd een verhaal verteld over een arm gezin dat amper bestaansrecht had, eten was elke dag weer een nieuwe strijd, soms was er genoeg maar nog vaker te weinig. Op een dag was er met het avond eten weinig te eten, maar ze hadden geluk. De vader en moeder van de vier kinderen kregen van iemand vier bananen. Ze besloten zelf niets te nemen en elk kind een banaan te geven. De kinderen vonden dit zielig voor de moeder en alle vier gaven ze hun moeder een halve banaan , dus had ze eigenlijk twee bananen terwijl ze alles had weggeven. Ze vond dit zielig voor haar man en ze gaf hem een banaan en ook zijn geluk kon niet op. Zo als ik al eerder schreef eigenlijk is delen vermenigvuldigen!!!!!!!!!!!!!!

Kevelaar bracht innerlijke rust bij ons en wij hopen dat dit ook bij u het geval was en laten we vaker grenzeloos genieten. Wees een levenskunstenaar en cijfer je eigen weg, zonder weggecijferd te worden, want dit was de kracht van dit gezinnetje, laten we daar nog eens over nadenken voordat we op onze strepen gaan staan. Misschien moeten we meer grenzeloos gaan genieten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie