Bidden

ingestuurd door: Margje Hengeveld

Hier zit ik. Thuis. Kan even geen kant op met een been die zegt: Hou jij je maar even koest. Met een been dat mij onzeker maakt en dat ik het liefst er even af zou willen schroeven, omdat het zo naar voelt. Ik wordt er gek van! Ik moet wat doen!

Dan maar even het kelkdoekje buiten ophangen. En terwijl ik er mee bezig ben brengt dat mijn gedachte bij de Kerk, bij mijn geloof. En besef ik me weer dat hoe je je ook voelt, dat God altijd bij je is. Waar je ook bent. Ik kan tegen Hem praten als ik me rot voel en de kerkelijke was ophang en dat dat een fijn en goed gevoel geeft. Ik mag erop vertrouwen dat Hij mij aanhoort en dat van mij wegneemt wat nodig is……..voor misschien wel de volgende stap.

Ik loop naar binnen en zie het boekje ‘Bidden voor iedereen’ op mijn overvolle tafel liggen en ik blader er in, lees de tekst van Henri Nouwen en van de Paus en ik moet denken aan al die keren dat ik tegen de pastor of tegen anderen heb gezegd hoe waardevol en mooi bidden is en dat ik dat pas de laatste jaren heb ontdekt, omdat ik dat vroeger nooit zo geleerd heb.

We moeten daar meer aandacht aan geven. Mensen die hier niet vertrouwd mee zijn, leren bidden. Uitleggen wat het voor iemand kan betekenen: troost, verlichting van pijn, nabijheid, verlossing, kracht voor een ander….. In gesprek je gedragen voelen door God. De kracht van het gebed kan er voor zorgen dat je je op beroerde momenten sterker voelt, of dat je weet: God houdt van mij, het komt goed, wat er ook gebeurt.

Bidden……nooit geweten wat dat voor mij zou kunnen betekenen. Het is mijn kracht, mijn sterkte, mijn troost, mijn rustpunt als het echt niet meer gaat, mijn geluk, mijn zeker weten dat God bestaat! Door te bidden kan ik heel dicht bij God zijn.

Voor mij is het een hele nieuwe ervaring in mijn geloof (en dat na al die jaren). Het kwam niet ineens, maar stukje bij beetje. Een Onze Vader, een Wees Gegroet of een ander vast gebed zoals die in het getijdenboek staan. Wat stil zijn of wat stotterend zeggen, hardop of stil in mijzelf. Afgeleid en weer opnieuw beginnen, als vallen en opstaan. Zo is het gegaan.

Praat er eens over met de pastor of met anderen. Wees avonturier in je geloof en ga op onderzoek uit. Geloof me, er is zoveel moois, zoals bijvoorbeeld  het ‘BIDDEN’.

 

(terwijl ik de tekst nog een keer doorlees komt er een mail binnen: ‘Doe mee: Bid samen met 1 miljoen kinderen de rozenkrans’. Toeval? Ik denk het niet)

Geef een reactie