Nico Knibbe parochieel uitvaartvoorganger

“De liederen, de gebeden, de rituelen en onze mooie kerken zijn troostend voor nabestaanden en als ik daar iets in kan betekenen maakt me dat blij”.

Beste medeparochianen, misschien heb ik jullie wel eens verteld dat ik de opleiding tot ‘parochieel uitvaartvoorganger’ doe. Of eigenlijk heb gedaan. Het goede nieuws is namelijk dat ik de opleiding heb mogen afronden en nu dus zelfstandig, maar altijd namens de kerk en onze parochie (!), mag voorgaan.

 

In mijn omgeving moet ik nog wel eens uitleggen wat ik dan precies doe. Vaak denken mensen dat ik nu uitvaartverzorger ben, maar dat is niet zo. De uitvaartverzorger regelt alles tot het moment dat de overledene de kerk binnenkomt. In de kerk zijn wij ‘de baas’, tot het moment dat de overledene de kerk weer verlaat. Ik zeg ‘wij’ omdat ik niet de enige ben die mag voorgaan bij uitvaarten in de parochie. Voor de hele St. Lucas is er een groep van ongeveer 12 mensen die dit mogen doen. Afhankelijk van de beschikbaarheid wordt er iemand gezocht, bij voorkeur iemand die betrokken is bij de betreffende locatie. Voor Barneveld en Voorthuizen is dat tot nu toe Sonja Rippen geweest. Ik zal daarom intensief met Sonja samenwerken.

 

Tijdens de opleiding kreeg ik steeds meer verantwoordelijkheid van mijn begeleiders. Ik merkte daardoor dat ik het graag doe en me op mijn plek voel. Het is heel bijzonder om zo dicht bij een rouwende familie te mogen zijn, ze te mogen steunen met alles wat onze kerk en ons geloof te bieden heeft. En dat is nogal wat. De liederen, de gebeden, de rituelen en onze mooie kerken zijn troostend voor nabestaanden en als ik daar iets in kan betekenen maakt me dat blij.

 

Maar het is ook spannend, je kunt het niet over doen, het moet eigenlijk perfect en waardig verlopen. Daarom ben ik blij met alles wat ik heb geleerd, maar vooral ook dat je bij een uitvaart niet alleen bent. Vaak zijn mensen als Cees Aelbers, Herman Franssen en Carla Schulte er ook bij. En het is heerlijk te kunnen leunen op hun enorme ervaring.

 

Tot slot wil ik Antoinette Bottenberg, Fred Kok en Sonja Rippen heel hartelijk bedanken voor het delen van hun kennis, ervaring en inspiratie!

 

Weest gegroet, Nico Knibbe.

Geef een reactie