Het kerkgebouw

Het KERKGEBOUW ‘Kurios’. Dat betekent ‘Heer’. Een kerkgebouw is op de eerste plaats het huis van God.

_dsc5489

Een kerkgebouw is een ‘gezamenlijk project’ van God en van de mens: door mensen in geloof gebouwd en aan God toegewijd.

Een kerkgebouw doet veel mensen even stil staan bij hun relatie met God. Het kerkgebouw is ook een verwijzing naar de geloofsgemeenschap die er kerkt. De gelovigen zijn de levende stenen die samen de gemeenschap rond de Heer vormen. Bovendien is een kerk een teken van menselijk kunnen: voor God is vaak het mooiste nog niet mooi genoeg.

De katholieke kerk  staat vol van symboliek gebaseerd op het visioen van Johannes (Openbaring 21), zie ook symboliek.  De exacte positie zoals in de plattegrond aangegeven kan enigszins verschillen per kerk. Zo is in de St.Catharina kerk de sacristie (11) rechts , het kruisbeeld (10) hangt boven het Tabernakel (2), is rechtsvoor een Maria altaar en hangen de gedachteniskruisjes en geboorteschelpjes (16) respectievelijk rechts  en links naast het priesterkoor. Mer weten wat wij  doen, zie ook wat doen wij.

plattegrond

  1. Altaar
  2. Tabernakel
  3. Priesterkoor
  4. Doopvont
  5. Mariakapel
  6. Ambo
  7. Godslamp
  8. Kruisweg
  9. Kaarsen
  10. Kruisbeeld
  11. Sacristie
  12. Orgel
  13. Wijwater
  14. Biechtstoel
  15. Wierookvat
  16. Gedachteniskruisjes en geboorteschelpjes

 

Je bestaan in Gods hand leggen

Met het bouwen van een kerk maken mensen letterlijk ruimte voor God in hun leven. In deze ruimte spreekt God in de liturgie tot de mens in het gelezen woord van de Schrift, vraagt om antwoord en nodigt uit tot navolging in het leven van alledag: “Gelukkig die het woord hoort en het beleeft” (cfr. Matteüs 13, 16).

In de voorbede worden de vragen en noden die leven in de parochie en in de samenleving aan God voorgelegd in gebed. Het vragend bidden gebeurt namens de geloofsgemeenschap en vanuit betrokkenheid op de wereld dichtbij en ver weg. Bij de voorbede is sprake van een wisselwerking tussen mensen die hun bestaan in Gods hand leggen en de Heer die hart voor hen heeft.

In de eucharistieviering antwoorden de gelovigen met de uitroep: “als wij dan eten van dit brood en drinken uit deze beker, verkondigen wij de dood des Heren totdat Hij komt.” De Heer is blijvend aanwezig in het heilig Sacrament, dat bewaard wordt in het tabernakel. De kerkgangers worden gezegend en uitgezonden om als christenen daden van geloof te verrichten.

In het kerkgebouw…

In de Kerk worden de sacramenten gevierd. In de vieringen van de sacramenten ontmoeten wij Jezus zelf. De sacramenten zijn tekens, in woord en gebaar, die we in Jezus’ Naam in de gemeenschap van de Kerk mogen vieren. Zo komt de verrezen Heer op een unieke manier bij ons. “De apostelen trokken uit om overal te prediken, en de Heer werkte met hen mee en schonk kracht aan hun woord door de tekenen die het vergezelden” (Marcus 16, 20).
De Katholieke Kerk kent zeven sacramenten:

  • Doopsel
  • Eucharistie
  • Vormsel
  • Boete en verzoening
  • Ziekenzalving
  • Wijding
  • Huwelijk

Vanuit het kerkgebouw…

Het evangelie roept ons op om ons in te zetten voor onze naasten. Maar hoe weet je nu wat er gedaan moet worden, zeker in een wereld die steeds complexer geworden is? De sociale leer van de Kerk helpt bij het vinden van antwoorden op deze vragen. De sociale leer van de Kerk is ontstaan als een antwoord op concrete problemen in de samenleving.

De sociale leer van de Kerk is ten diepste verbonden met onze roeping en met het vieren van de sacramenten. We worden gevoed door de sacramenten om onze band met Christus te versterken en om te getuigen van Gods liefde in woord en daad. Die liefde is de rode draad die door de sociale leer van de Kerk loopt. Kernwoorden in de sociale leer zijn onder meer: menselijke waardigheid  en solidariteit.

Iedere tijd opnieuw vraagt om een eigen vertaling in denken en doen op basis van het evangelie. Daarom raakt de sociale leer van de Kerk direct aan onszelf, aan ons werk en ons consumptiepatroon, aan onze inzet voor anderen dichtbij en ver weg.

Heel praktisch: barmhartigheid

De Kerk kent zeven werken van barmhartigheid. De werken van barmhartigheid vinden hun oorsprong in het evangelie van Matteüs (Matteüs 25, 35-36), waar Jezus zegt:  Want Ik had honger en gij hebt Mij te eten gegeven. Ik had dorst en gij hebt Mij te drinken gegeven. Ik was vreemdeling en gij hebt Mij opgenomen, Ik was naakt en gij hebt Mij gekleed, Ik was ziek en gij hebt Mij bezocht, Ik was in de gevangenis en gij hebt Mij bezocht. Er zijn zeven lichamelijke werken van barmhartigheid: – Hongerigen te eten geven

  • Dorstigen te drinken geven
  • Naakten kleden
  • Doden begraven
  • Vreemdelingen opnemen
  • Zieken bezoeken
  • Gevangenen bezoeken

Paus Franciscus heeft voorgesteld om ‘zorg voor de schepping’ als achtste werk van barmhartigheid toe te voegen, mede omdat de armen het eerst en het meest te lijden hebben onder de gevolgen van klimaatverandering.

Naast de lichamelijke werken van barmhartigheid zijn er ook zeven geestelijke werken van barmhartigheid, zoals bedroefden troosten en bidden tot God voor de levenden en de doden.