Ontmoeting met Jos Pols

Door Rudi Krösschell

 

Binnen in het appartement waar Jos woont, is het gezellig. De voorjaarszon doet z’n best, de planten op het ruime terras laten hun blaadjes al piepen, het uitzicht is fantastisch, maar toch….

Het lot wil dat Jos daar alleen woont sinds Jan,  haar man een kilometer verder in Noorschoten verblijft. Daar is Jos ook iedere dag, om samen met Jan te eten en zondagsochtend naar de KRO Eucharistie te kijken. Want als Jos zondag niet naar Jan gaat, dan zetten ze hem beneden, bij de protestanten en die zingen zo traag vindt hij.

De eerste keer dat ik Jos ontmoette had ik moeite haar leeftijd te schatten. Uit haar verhaal begreep ik wel hoe oud Jan was, maar Jos, die vol enthousiasme praat,  net zo makkelijk door de kamer springt als van verhaal op verhaal, dat was lastig inschatten. Ze heeft dan ook veel te vertellen, veel mee gemaakt, samen met Jan. Nu  is zij niet alleen al 46 jaar zijn vrouw, maar ook zijn mantelzorgster. Eigenlijk moet ze alles regelen voor hem, want je wilt toch niet anders dan dat de liefde van je leven ook in zijn nadagen aandacht krijgt en goede verzorging heeft, dat zit vaak in die kleine details zoals de stermuntthee die hij zo lekker vindt.
Ik ken inmiddels velen in zelfde situaties, weet hoe belastend het is om – zoals Jos – vol passie en toewijding een deel van je leven aan de zorg voor je partner te geven en dan nog wat tijd voor je zelf over te houden. Jos is er niet minder gelukkig en levendig door.

Jos heb ik leren kennen via Riet Borsboom, de 7e Hemel waar ze regelmatig komt. Er was een reden voor, want Jos had van de Stichting ‘Geef-het -door’ gehoord, die een aantal parochianen hebben opgericht en wilde ook graag wat doorgeven. Een van de projecten van de stichting is het verbeteren van de communicatiemiddelen in het Catharijne Centrum, met het oog op activiteiten zoals Samenspraakavonden, cursussen en de kinderwoorddienst te ondersteunen. Terwijl ik uitleg wat we er mee voor de kinderwoorddienst willen bereiken zei Jos “Stop. Ik wil jullie helpen bij dit project, want ik vind het belangrijk dat kinderen  eigentijds kinderwoorddienst krijgen, dat ze het fijn vinden te komen, dat maakt het voor ouders ook weer makkelijker”.  Ik dacht eerst dat Jos een bijdrage aan dit project wilde geven. Toen legde Jos uit dat ze het hele project wilde financieren.

Zo heeft Jos mogelijk gemaakt dat onze geloofsgemeenschap een prachtige monitor heeft kunnen installeren in het Catharijnecenter, waar we velen jaren plezier van zullen hebben. Eerst natuurlijk de vele toepassingsmogelijkheden ontdekken. In dat kader heb ik Jacquelien gevraagd voor de volgende Info een stukje te schrijven hoe zij de monitor gaat inzetten voor een aantrekkelijke, eigentijdse  kinderwoorddienst.

Riet en ik hebben traantjes weg gepinkt, ontroerd te beleven hoe Jos van uit haar geloof zo fantastisch betrokken is bij onze kerk door, nu ze zo weinig tijd heeft met alle zorg voor Jan, te delen daarmee iets belangrijks voor de toekomst van onze kerk wil en kan betekenen.

Dank je Jos!

 

 

PS:

Inmiddels is de monitor geïnstalleerd, nu nog ‘programmeren’.